De Mississippi-rivier is de op een na langste rivier in Noord-Amerika en de bovenloop van het op een na grootste drainagesysteem, de tweede alleen voor het drainagesysteem van de Hudson Bay. Hoeveel geeft de Amerikaanse regering uit om te voorkomen dat de rivier de Mississippi van koers verandert?

De Verenigde Staten hebben miljarden uitgegeven om te voorkomen dat de rivier de Mississippi van koers verandert en New Orleans vernietigt.

You might also enjoy: De straling in een kerncentrale produceert geen elektriciteit. Het verwarmt water tot stoom die een turbine laat draaien die elektriciteit opwekt.

De Mississippi vastketenen

Vijfenvijftig jaar lang heeft dit wonder van moderne civiele techniek gedaan wat veel gedachten onmogelijk waren: de wil van de mens opleggen aan de rivier de Mississippi. In zijn boek Life on the Mississippi, 

Tienduizend riviercommissies, met de mijnen van de wereld in hun rug, kunnen die wetteloze stroom niet temmen, kunnen hem niet beteugelen of definiëren, kunnen er niet tegen zeggen 'Ga hier' of 'Ga daarheen' en hem laten gehoorzamen; De grote rivier wil een nieuwe weg banen naar de Golf van Mexico, maar alleen de Old River Control Structure verhindert dit.

You might also enjoy: Astronauten op het internationale ruimtestation ISS douchen zes maanden lang niet. In plaats daarvan gebruiken ze vochtige handdoeken en waterloze shampoo om zichzelf schoon te houden.

Mark Twain, auteur

Het falen van de Old River Control Structure, en de daaropvolgende sprong van de Mississippi naar een nieuwe weg naar de Golf, zou een zware slag zijn voor de Amerikaanse economie, waardoor New Orleans, Baton Rouge en de kritieke industriële corridor tussen hen het zoete water wordt ontnomen dat ze nodig hebben om wonen en zaken doen.

Aangezien een groot deel van onze import en export langs de Mississippi wordt verscheept, zou een sluiting tijdens de grote overstroming van 295 $ 2011 miljoen per dag kosten. Een uitgebreide sluiting van de Lower Mississippi voor de scheepvaart zou tientallen miljarden kunnen kosten. Aangezien binnenschepen op de Mississippi 60% van het Amerikaanse graan naar de markt brengen, zou een lange sluiting van de rivier voor binnenvaartverkeer een aanzienlijke piek in de wereldwijde voedselprijzen kunnen veroorzaken, wat mogelijk kan leiden tot politieke onrust zoals de onrust in de "Arabische lente" in 2011 en de hongersnood in kwetsbare, voedselonzekere landen van de Derde Wereld.

Gary Larange, uitvoerend directeur van de haven van New Orleans

(Bron: Wunderground)

De geschiedenis van Mississippi

Sinds onheuglijke tijden heeft de rivier de Mississippi een pad naar de zee uitgestippeld, altijd op zoek naar de kortste en steilste route die mogelijk is. Elke 1000 jaar barst de rivier buiten haar oevers en baant zich een nieuwe weg naar de zee. De Mississippi stroomt sinds ongeveer 1000 na Christus langs New Orleans langs zijn huidige loop. Vanaf de jaren 1800 begon de Mississippi geleidelijk meer en meer van zijn stroom langs de Atchafalaya-rivier te verschuiven, langs het pad dat het vroeger naar de Golf nam ongeveer 3000 jaar geleden.

Deze omleiding werd in 1831 versneld toen stoombootkapitein Henry Miller Shreve een nieuw kanaal voor de Mississippi-rivier uitbaggerde met zijn door stoom aangedreven snag boat Heliopolis. Shreve verwijderde een enorme meanderbocht, waardoor de navigatie op de Mississippi met 18 mijl werd verminderd en het hoofdkanaal 6 mijl naar het oosten werd verschoven.

De twee armen van de oude afgehakte meander vormden wat nu bekend staat als de Oude Rivier, die de Mississippi met de Atchafalaya verbindt. Het verwijderen van een oude 40 mijl lange blokkade op de Atchafalaya in de jaren 1840, waardoor voor het eerst op de rivier kon worden genavigeerd, verhoogde de stroom van water dat vanuit de Mississippi de rivier afstroomde. (Bron: Wunderground)

Afbeelding van Nola