De B-52, of de Stratofortress, werd ontworpen in 1948. Hij wordt nog steeds gebruikt. Laten we meer te weten komen over dit prachtige vliegtuig.

Indien nodig kunnen explosieve patronen in de motoren van een B-52 bommenwerper worden geplaatst om ze sneller aan de gang te krijgen. De "cart start" verkort de starttijd van een uur naar tien minuten.

You might also enjoy: Wat is de supersonische lage-hoogteraket?

Wat is de B-52 bommenwerper?

De Boeing B-52, ook wel bekend als de Stratofortress, is een zware langeafstandsbommenwerper ontwikkeld door de Boeing Company in 1948. Hij werd voor het eerst gevlogen in 1952 en voor het eerst ingezet in het Amerikaanse leger in 1955. (Bron: Brits)

De B-52 heeft een spanwijdte van 185 voet en een lengte van 160 voet 10.9 inch. Het wordt voortgestuwd door acht straalmotoren die in vier dubbele pods onder de vleugels zijn geplaatst. De B-52 weegt ongeveer 488,000 pond. (Bron: Boeing)

Op 55,000 voet kan het vliegtuig Mach 0.9 (595 mijl per uur of 960 kilometer per uur) bereiken; op slechts een paar honderd voet boven de grond kan het Mach 0.5 (375 mijl per uur of 600 kilometer per uur) bereiken.

B-52's zijn ontworpen voor langeafstandsvluchten, meer dan 10,000 mijl. Het was oorspronkelijk ook ontworpen om plaats te bieden aan vijf bemanningsleden.

Het enorme casco van de B-52 leverde hem de bijnaam "Big Ugly Fat Fellow" (BUFF) op. Dit is ook de reden waarom de jet kan worden uitgerust met zeer geavanceerde navigatie-, wapencontrole- en elektronische tegenmaatregelen. De luchtmacht van de Verenigde Staten heeft nog steeds meer dan 70 B-52's. (Bron: Brits)

Verschillende B-52-versies

Boeing produceerde tussen 744 en 52 1952 B-1962's, met acht varianten die werden aangeduid als A tot en met H. De B-52A was in de eerste plaats ontworpen als testvliegtuig. De B-52B was de eerste langeafstands-nucleaire bommenwerper die in dienst trad van de United States Strategic Air Command.

De C tot en met F-varianten werden opgewaardeerd om tonnen conventionele bommen te vervoeren in hun bommenruim en op pylonen onder de vleugels. Hun actieradius werd vergroot door een grotere brandstofcapaciteit en tankfaciliteiten tijdens de vlucht.

Vanaf 1965 werden bombardementen op Noord- en Zuid-Vietnam uitgevoerd door B-52D's en F's. De B-52G, aan de andere kant, kreeg extra brandstofcapaciteit en was uitgerust om een ​​verscheidenheid aan lucht-grond- en anti-scheepsraketten te lanceren.

De motoren van de B-52H werden opgewaardeerd van turbojets naar efficiëntere turbofans. De G- en H-varianten werden in de jaren tachtig uitgerust om door de lucht gelanceerde kruisraketten te vervoeren die waren uitgerust met nucleaire of conventionele kernkoppen. Na 1980 was de B-1994H de enige versie die nog in dienst was. (Bron: Brits)

B-52 en de functie "Cart Start"?

Omdat de B-52 een enorm vliegtuig met acht motoren is, duurt het ongeveer een uur om klaar te zijn voor de start. Het vliegtuig wordt aangedreven door Pratt & Whitney turbofan-straalmotoren (de enige straaljager in actieve dienst met acht motoren). Dit soort motoren hebben wat tijd nodig om klaar te zijn en het grote vliegtuig de lucht in te krijgen. (Bron: USO)

In de koude oorlog werden de B-52's voornamelijk gebruikt door het US Strategic Air Command. En om ervoor te zorgen dat de vliegtuigen binnen enkele minuten klaar waren voor de strijd of ontduiking, creëerde de luchtmacht een snellere manier om de Stratofortress te laten rennen en in de lucht te laten vliegen. Dit werd de "Cart Start" genoemd.

Kleine explosieve ladingen worden door grondwerkers in twee van de acht motoren gestoken. Door de explosie gaan de motoren sneller draaien. Een B-52 die Cart Start gebruikt, kan in minder dan tien minuten klaar zijn om op te stijgen, waardoor hij genoeg tijd heeft om te voorkomen dat hij op de grond wordt verbrand. (Bron: Popular Mechanics)