Er wordt ons vaak verteld dat we een positieve kijk moeten behouden, ongeacht of we negatieve emoties hebben. Giftige positiviteit is iets dat we hebben geleerd sinds we kinderen waren. Maar is het de juiste manier om onze ongewenste gevoelens te erkennen?

Volgens een onderzoek aan UC Berkely kan de druk om je altijd positief te voelen je uiteindelijk neerslachtig maken. Dezelfde studie zegt dat het op de lange termijn beter is om je donkere buien te omarmen.

You might also enjoy: Astronauten op het internationale ruimtestation ISS douchen zes maanden lang niet. In plaats daarvan gebruiken ze vochtige handdoeken en waterloze shampoo om zichzelf schoon te houden.

Het UC Berkeley-onderzoek

Het onderzoek van US Berkeley verklaart waarom mensen die constant onder druk worden gezet om zich optimistisch te voelen, zich ook constant somber voelen. De studie legt ook de voordelen uit van het daadwerkelijk omarmen van je negativiteit.

We ontdekten dat mensen die gewoonlijk hun negatieve emoties accepteren, minder negatieve emoties ervaren, wat leidt tot een betere psychologische gezondheid.

Iris Mauss, universitair hoofddocent psychologie aan UC Berkely

De onderzoekers van de studie speculeren dat het accepteren van onze vreugdeloze emoties zichzelf uiteindelijk onschadelijk zou maken. Vergelijkbaar met hoe donkere wolken snel voor de zon voorbijtrekken en uit het zicht verdwijnen.

Als je een accepterende houding hebt ten opzichte van negatieve emoties, geef je ze misschien niet zoveel aandacht. En misschien, als je constant je emoties beoordeelt, kan de negativiteit zich opstapelen.

Iris Mauss, universitair hoofddocent psychologie aan UC Berkely

De studie werd gedaan aan UC Berkeley en gepubliceerd in de Journal of Personality and Social Psychology. Het testte het verband tussen emotionele acceptatie en psychologische gezondheid bij 1,300 volwassenen in de San Francisco Bay Area en het grootstedelijk gebied van Denver, Colorado. Het onderzoek werd in drie groepen verdeeld en in verschillende groepen uitgevoerd op basis van verschillende demografische gegevens, zoals leeftijd, geslacht, sociaaleconomische status en andere variabelen.

Het is gemakkelijker om een ​​accepterende houding aan te nemen als je een verwend leven leidt. Daarom hebben we sociaaleconomische status en belangrijke stressfactoren in het leven uitgesloten die de resultaten zouden kunnen vertekenen.

Iris Mauss, universitair hoofddocent psychologie aan UC Berkely

(Bron: UC Berkeley)

De resultaten van de studie

De onderzoeksresultaten laten zien dat mensen die zich verzetten tegen het erkennen van hun duistere emoties of die ze veroordelen, zich nauwelijks nog meer gestrest voelen dan degenen die dat wel doen. Degenen die over het algemeen negatieve gevoelens zoals verdriet, wrok en teleurstelling hun natuurlijke gang laten gaan, hebben naar verluidt minder symptomen van stemmingsstoornissen.

Het blijkt dat de manier waarop we onze eigen negatieve emotionele reacties benaderen echt belangrijk is voor ons algehele welzijn. Mensen die deze emoties accepteren zonder te oordelen of te proberen ze te veranderen, kunnen beter met hun stress omgaan.

Brett Ford, assistent-professor psychologie aan de Universiteit van Toronto

In de laboratoriumomgeving kregen 150 deelnemers de taak om een ​​toespraak van drie minuten voor een jury te houden als onderdeel van een nep-sollicitatie. Ze kregen twee minuten de tijd om hun communicatieve vaardigheden en andere kwalificaties voor te bereiden. In het laatste onderzoek kregen meer dan 200 mensen de opdracht om hun meest taakervaringen gedurende twee weken bij te houden. Toen ze na zes maanden werden gecontroleerd, rapporteerden de deelnemers die het delen van negatieve emoties vermeden meer symptomen van stemmingsstoornissen dan hun niet-oordelende leeftijdsgenoten.

De volgende fase van het onderzoek richt zich op hoe verschillende culturen en opvoeding invloed hebben op de manier waarop sommige mensen zijn en hoe ze hun ups en downs meer accepteren.

Door ouders te vragen naar hun houding ten opzichte van de emoties van hun kinderen, kunnen we misschien voorspellen hoe hun kinderen over hun emoties denken en hoe dat de geestelijke gezondheid van hun kinderen kan beïnvloeden.

Iris Mauss, universitair hoofddocent psychologie aan UC Berkely

(Bron: UC Berkeley)